Niet kunnen hechten: Wat te doen om toch een goede band te krijgen
28 maart 2022 
9 min. leestijd

Niet kunnen hechten: Wat te doen om toch een goede band te krijgen

Mensen en sociale relaties zijn noodzakelijk in ons mensenleven. We zijn sociale wezens en onze maatschappij is op totale samenwerking met elkaar ingericht. Natuurlijk zijn er wel banen waarbij je minder met mensen omgaat, maar helemaal geen omgang met mensen is haast onmogelijk en dan hebben we het nog maar over het verdienen van geld en om in je basislevensbehoeften te voorzien.

Want we zijn sociaal op meer vlakken dan dat. Het hebben van goede sociale banden is ook goed voor onze gezondheid. We willen bijvoorbeeld graag een partner om mee ouder te worden en een goede band met je kinderen is ook altijd fijn.

Maar wat als je het gevoel hebt dat je je niet goed kunt hechten en daardoor geen goede band met je kinderen of partner hebt. Of dat je überhaupt geen partner kunt vinden?

Eerst is het wel handig om te weten wat hechten nu eigenlijk is. Hechten gaat over hoe jij doet tegen mensen die belangrijk voor je zijn, zoals je ouders, partner en kinderen. Daarbij gaat dit ook over het vertrouwen dat je hebt in dat zij een veilige basis voor je zijn.

Als je bijvoorbeeld iets probeert en het mislukt, zorgt een goede hechting ervoor dat je het gevoel hebt dat familie en vrienden je dan wel zullen opvangen. Ze zijn als het ware je veilige haven als je een goede hechting hebt[1].

Als je er op deze manier naar kijkt kunnen goede vrienden ook een veilige haven zijn. Vooral als je met ze kunt overleggen over risico’s die je wilt nemen en of zij eventueel bij falen een soort vangnet willen zijn.

Hoe jij je hecht aan mensen is iets wat in het begin van je leven tot stand komt en dit kan de rest van je leven beïnvloeden (bron 1, pag: 194). Let wel, dit kán, want uiteindelijk kan jij jezelf ook beïnvloeden om op een andere manier te hechten als je merkt dat wat je tot dan toe doet niet voor je werkt.

Je goed kunnen hechten aan mensen heeft meerdere voordelen, zoals dat je risico’s durft te nemen. En dus in staat bent om het leven te leiden dat jij eigenlijk écht wilt hebben. Of in ieder geval de stappen durft te zetten om daarbij in de buurt te komen.

Daarnaast is het goed kunnen hechten ook handig als je ooit therapie krijgt, want als je je goed kunt hechten aan je therapeut is dit goed voor de behandeling. Die is dan sneller succesvol (bron 1, pag: 194).

Er zijn meerdere manieren waarop je je kunt hechten.

Bij veilige hechting voel je een veilige basis. Dit zorgt ervoor dat je openstaat voor nieuwe ervaringen, kunt samenwerken en je kunt committeren aan een project.

Als je last hebt van een verstrooide hechting heb je vaak last van een laag zelfvertrouwen en zie je andere mensen vaak als superieur aan jou. Hierdoor kan je je afhankelijk opstellen in relaties.

Als kind kon je het dan bijvoorbeeld eng vinden om weg te zijn van je ouders, misschien had je last van heimwee.

De kans is ook groter dat je last krijgt van borderline, angststoornissen of misbruik maakt van verdovende middelen[2].

Bij deze vorm van hechting probeer je emotionele intimiteit en verbinding te vermijden. Hierdoor ben je meestal heel goed in voor jezelf zorgen. Je bent vaak geheimzinnig en laat je niet door andere mensen van je pad brengen. Meestal geef je ook niet aan wat voor plannen je hebt aan anderen.

Als iemand intiem met je wil zijn verbreek je het contact.

Deze vorm van hechting kan je krijgen als je ouders niet goed reageerden op jouw signalen dat je iets nodig had. Hierdoor heb je geleerd dat het uiten van wat je nodig hebt er niet voor zorgt dat je dat per se krijgt. Hierdoor krijg je het gevoel dat je alleen op jezelf kunt vertrouwen in je leven.

Doordat je echter niet echt intiem doet, krijg je alsnog niet wat je echt nodig hebt. Mensen met wie je een relatie hebt kunnen zich ook verwaarloosd voelen. Je partner kan zich bijvoorbeeld eenzaam voelen in de relatie[3].

Bij onveilige hechting gaat het eigenlijk over de hechting die je als kind hebt gekregen. Als die onveilig is geweest is de kans groter dat je op latere leeftijd vermijdende of verstrooide hechting hebt.

Maar wat kun je nu met deze kennis om alsnog een goede hechting te hebben met belangrijke mensen om je heen?

Voor hoe jij je hecht aan je partner is het handig om te weten op welke manier jij je hecht of dit de angstige verstrooide hechting is of de vermijdende hechting. Misschien heb je terwijl je dit gelezen hebt al het idee “dit omschrijft mij” en dat kan kloppen.

Maar om die hechting vervolgens gezonder te maken kan het handig zijn om even terug te gaan naar het moment in je leven waarop je hebt besloten dat je of heel erg afhankelijk bent van mensen of mensen gewoon niet nodig hebt (niet echt). Dit is meestal een moment uit je kindertijd.

Met hypnotherapie doe je dit meestal met de regressie techniek. De hypnotherapeut brengt je in hypnose en vervolgens helpt die je om terug te gaan in de tijd naar het moment waarop je dacht “Ik ben minder waard.” Of “Ik moet op mezelf vertrouwen.

Vervolgens ga je iets doen met dat moment. Je weet immers nu veel meer over hoe het leven werkt dan toen. De therapeut helpt je om dit moment opnieuw te interpreteren.

Deze regressietechniek is ook onderzocht door wetenschappers om te zien of het onveilige hechting kan transformeren als iemand een traumatische jeugd heeft gehad en in dit beginnend onderzoek was dat het geval[4].

Daarnaast kan je ook nog andere technieken leren, zoals het praten met je innerlijke kind. Op die manier kan je jezelf als het ware duidelijk maken dat je niet meer afhankelijk bent van je ouders en dat alles goed is gekomen en dat je je mag hechten aan mensen. Je mag mensen ook jouw liefde geven, zodat ze weten dat jij ze belangrijk vindt. Je mag intieme gedachten bespreken met je partner en je partner is net zo goed afhankelijk van jou als jij van hem/haar.

De manier waarop jij je hecht heeft ook invloed op de vriendschappen die je hebt. Bij veilige hechting kan je leuke vriendschappen opbouwen en verwacht je ook een leuke vriendschap te hebben.

Bij de onveiligere hechtingsvormen zijn vriendschappen ook minder goed. Mensen met een vermijdende hechting hebben vaak ook negatieve verwachtingen over de vriendschappen[5].

Ook voor vriendschappen kan je regressie uitvoeren en het gesprek aangaan met je innerlijke kind. Maar daarnaast kan je ook het toekomstbeeld dat je hebt over vriendschappen veranderen zodat je meer positieve verwachtingen hebt en daardoor ook meer positief gedrag laat zien, zoals vertrouwen en plannen maken in de toekomst met je vrienden.

In plaats van een regressie kan je bijvoorbeeld een progressie uitvoeren. In dat geval kan je bijvoorbeeld visualiseren hoe jouw sociale leven er over bijvoorbeeld een jaar vanaf nu uitziet. Vervolgens ga je als het ware terug in de tijd tot het moment van de therapie en in die reis terug zie je alles wat je doet om die optimale vriendschappen te vormen.

Je ouders hebben veel invloed op je hechting en als dat niet goed is gegaan kan het heel makkelijk zijn om je ouders de schuld te geven van hoe jij relaties hebt. Maar daar help je jezelf en de band met je ouders ook niet verder mee. Vooral niet als je eigenlijk toch wel liever een goede band met je ouders hebt.

Een manier om je kwaadheid om te draaien is te bedenken wat dat wat je ouders volgens jou niet goed hebben gedaan je uiteindelijk heeft gebracht. De verwijten helpen je niets verder.

Dankbaarheid is belangrijk voor de hechting die je met je ouders hebt op volwassen leeftijd[6]. Dus waar kan je dankbaar voor zijn?

Als je alles zelf moest doen heeft dat je bijvoorbeeld wel je zelfstandigheid gebracht. Dat kan dan iets zijn waarvoor je dankbaar bent. Als ze heel beschermend waren waardoor je je nu wat afhankelijk voelt wilden ze je in ieder geval veilig hebben en ben je je bewust van gevaren waardoor je niet onnodig risico’s neemt. Dat kan ook iets zijn waarvoor je dankbaar bent.

Op die manier kan de kijk op je ouders toch veranderen en vergeet niet dat zij dit ook maar voor de eerste keer deden en dat ze hun best deden met al hun levenservaring en situaties die zij op dat moment in hun leven hadden.

Als het goed is heb je je automatisch redelijk gehecht aan je kinderen, maar je kan merken dat als ze uit huis zijn je dat toch wel lekker rustig vindt. Misschien denk je dat jouw hechting niet goed gelukt is als je vrienden hoort praten over het missen van hun volwassen kinderen.

Vergeet dan niet dat iedereen anders is. Je wilt ook niet alsnog afhankelijk zijn van je kinderen, want je wilt ze wel de ruimte bieden om hun eigen leven te leven.

Wat vooral belangrijk is, is dat je trots mag zijn op je volwassen kinderen en dat ze hun leven op orde krijgen. De fase van opvoeding is eigenlijk voorbij en nu mag je gewoon genieten van de vruchten die ze plukken. Gaat er toch nog eens wat mis? Dan kan je nu juist als vrienden je kind helpen in plaats van dat je ze nog een keer een preek geeft.

Ook met je kinderen kan je een progressietechniek uitvoeren om te zien hoe je de band met hun versterkt om de hechting te verbeteren en een fijn volwassen leven met ze op te bouwen.

En je kunt zelfs ook in het geval van volwassen kinderen regressie uitvoeren om te zien of je in de loop van je leven bepaalde overtuigingen hebt gekregen over hoe om te gaan met volwassen kinderen en die veranderen als die overtuiging je niet verder helpt met de hechting met je kind.

Wil je meer weten over hypnose en hoe het allerlei problemen kan verhelpen? Kom dan eens naar de gratis online masterclass.

Of schrijf je in voor een van de opleidingen van het Hypnose Instituut Nederland. 

 Bronnen:

Over de schrijver
Edwin Selij is eigenaar en oprichter van Hypnose Instituut Nederland en geeft trainingen in Hypnose. Hij is auteur van de boeken 'Je hebt het niet je doet het' en 'Breek Je Vrij!' en komt regelmatig op radio en TV om te praten over hypnose. Hij is de nummer 1 Hypnose Trainer van Nederland en geeft al jaren hypnose trainingen. Hij was de eerste in Nederland die moderne hypnotherapie via livestream ging onderwijzen.
Reactie plaatsen
optinmonster.com -->