Hechtingsproblematiek: adoptie voorspoedig laten verlopen
Hechtingsproblematiek: adoptie voorspoedig laten verlopen
15 oktober 2022 
7 min. leestijd

Hechtingsproblematiek: adoptie voorspoedig laten verlopen

Een kind krijgen is superleuk en over het algemeen komt het door een zwangerschap helemaal goed met de hechting, maar hoe zit dat als jij een kind adopteert? Is er hechtingsproblematiek bij adoptie en wat kun je hiertegen doen? In dit blog krijg je informatie. 

Als een kind (internationaal) geadopteerd wordt zijn er meerdere problemen waar het kind mee te maken krijgt. Niet alleen verliest het kind de bekende verzorgers. Het kind verliest ook nog eens een bekende plaats en zelfs een bekende taal. Gedurende meerdere levensfases kan iemand die geadopteerd is last hebben van een gevoel van verlies, ondanks een eventueel fijne band met het adoptiegezin of de adoptieouders.

Het is dan belangrijk voor de adoptieouders om het kind ruimte te geven om te rouwen over dit verlies en tegelijkertijd is het belangrijk om technieken te gebruiken die het kind helpen om zich te binden aan de nieuwe familie. Het is met name belangrijk om flexibel te kunnen zijn in je manier van opvoeden, zodat het adoptiekind zich veilig voelt en zich goed aan je kan hechten.  Dit betekent dat jij je eerst heel veel met het kind bemoeit en dicht bij het kind bent, en dit steeds meer loslaat, totdat je kind als het ware zelfstandig is[1]

Ook de moeder hecht zich aan het kindje bij adoptie. Een moeder begint zich te hechten aan haar adoptiekind als ze een foto krijgt van het kindje en een soort omschrijving waar ze moeder van gaat worden. Uiteindelijk transformeert dit bij de moeder naar het gevoel van een kind als onafhankelijk, maar verbonden individu[2].

Vaders hebben ook invloed op de hechting bij adoptie (bron 1).

Over het algemeen kunnen adoptiekinderen zich goed hechten aan de adoptieouders. Als dit niet goed lukt kan er meer aan de hand zijn, zoals een bepaald trauma. Het is als ouder belangrijk om je bewust te zijn van de geschiedenis van je kind voor de adoptie, zodat je daar rekening mee kunt houden met de manier van opvoeden. 

Zelfs de problemen die de moeder gehad kan hebben bij de zwangerschap, zoals drugsmisbruik, drankmisbruik of slecht behandeld zijn door haar omgeving kan ervoor zorgen dat het lastig voor het kind is om zich te hechten aan de adoptiefamilie. Onderzoekers geven zelfs aan dat adoptiekinderen een chaotische hechting kunnen hebben. Die stijl van hechting kan dan niet echt in een hokje van verschillende soorten hechting geplaatst worden. 

Wat bij hechting vooral belangrijk is, ongeacht of dit van je eigen biologische kind is of van je adoptie kind, is het gevoel dat de verzorger het kind zal beschermen. Dat is het gevoel dat je kindje van je moet krijgen.

Onderzoek laat ook zien dat de hormonen die vrijkomen bij een zwangerschap, bevalling en de periode daarna niet alles bepalend zijn voor de hechting tussen ouders en kind. Wat wel bepalend is, is routinematige verzorging en regelmatige sociale interactie. Dan wordt je de psychologische ouder van het kind (bron 1). 

Ook het zelfvertrouwen dat je als moeder hebt heeft invloed op de hechting van je kind. Heb je vertrouwen in je moederschap? Dan is de hechting vaak ook goed. Ben je onzeker over je moederschap? Dan kan je kindje ook last krijgen van een onzekere hechting (bron 1).

Het is bij adoptieouders belangrijk voor de hechting dat je het idee hebt dat het kind van jou is, dat jij als het ware recht hebt op het kind en dat ook de omgeving vindt dat het adoptiekind ‘jouw’ kind is om een goede hechting te hebben. Daarbij is het belangrijk dat het adoptiekindje het verlies van eerdere verzorgers accepteert als een significant verlies en de nieuwe adoptieouders als ‘permanente’ ouders ziet (bron 1). 

Daarnaast is een goede communicatie tussen jou en je partner (de andere adoptie ouder) ook van belang om de kans op een succesvolle hechting te verbeteren. Ook is het niet erg om hulp te vragen wanneer je voelt dat dit nodig is. Dit verbetert de kans op een succesvolle hechting met je adoptiekind ook (bron 1).

Wat wel interessant is, is dat bij succesvolle hechting de adoptievader vaker een zelfstandig ondernemer is of iemand die in het hoger management werkt. Het opleidingsniveau, werk en zelfs de stress van de moeder heeft geen invloed op de hechting. Daarbij is de kans op succes ook hoger als jij al langere tijd een relatie hebt met de andere adoptieouder. 

Wees gerust als je een ouder kind adopteert, van tussen de vier en zeven jaar, ook dan kun je nog steeds een goede hechting met je kindje krijgen. Dit duurt alleen vaak iets langer en het bouwt zich geleidelijk op. Dit gaat ook het beste bij moeders die een zekere hechtingsstijl hebben[3].

Hoe ouder een kind is op het moment dat de adoptie plaatsvindt, hoe lastiger een goede hechting te krijgen is (maar dus niet onmogelijk), omdat het kind dan bijvoorbeeld al vaker afscheid heeft moeten nemen van mensen die hem/haar verzorgen (bron 1). 

Als het kind dan ook nog te maken heeft gehad met mishandeling kan dit het hechten problematischer maken. 

Op latere leeftijd kunnen volwassenen die ooit geadopteerd zijn meer last hebben van onzekerheid en ze kunnen meer last hebben van eenzaamheid dan mensen die niet geadopteerd zijn. Als er problemen zijn in je relatie kunnen je die op korte termijn ook onzekerder maken over je hechting met je partner als je ooit geadopteerd bent geweest[4].

Hypnotherapie kan adoptieouders en kinderen helpen met emotionele problemen[5]. Je kunt als adoptieouders bijvoorbeeld net te hard je best doen of je net te veel zorgen maken, waardoor je klunzig wordt als je problemen van je kind probeert op te lossen. 

Hypnose kan je dan helpen om met die gevoelens om te gaan en dat kan indirect weer positieve gevolgen hebben op je adoptiekind. 

Aanwijzingen dat zelfvertrouwen in bijvoorbeeld het moederschap effect hebben op de hechting met je adoptiekind kan direct een goed begin geven over waar de aandacht voor de hypnotherapie naartoe kan gaan, namelijk het opbouwen van het gevoel van zelfvertrouwen over het moeder zijn van een adoptie kind. 

Daarnaast kun je ook een vorm van hechtingstherapie krijgen waarin je als het ware de reis van het zien van de foto tot het moment in de therapiestoel opnieuw doormaakt in je gedachten, maar dan met allerlei positieve gevoelens. Zaken die mis zijn gegaan kun je dan visualiseren alsof ze wel goed zijn gegaan. Dit kan je ook helpen om de band met je kind te versterken. 

In hypnose wordt vaak gebruikgemaakt van metaforen om bepaalde zaken duidelijk te maken. Een verhaaltje over iets of iemand anders die door een liefdevolle familie geadopteerd wordt kan ervoor zorgen dat een kind er meer voor openstaat om zich verbonden te voelen met de nieuwe adoptiefamilie. 

Een andere metafoor kan bijvoorbeeld zijn dat een kind allerlei touwtjes aan elkaar plakt. Die touwtjes kunnen staan voor het leven en de onderbroken levenslijn wat betreft familie, maar door het aan elkaar te verbinden is het toch één verhaal en kan het kind het touw gebruiken als een soort metafoor om meer vertrouwen te krijgen in de adoptieouders. 

Als je er op latere leeftijd achter bent gekomen dat je geadopteerd bent kan dit zorgen voor een schok in je zelfbeeld, je zelfvertrouwen en in je vertrouwen in je medemens, zelfs vele jaren later. Ook dan kan hypnose je helpen om hier op een gezonde manier mee om te gaan en om er minder last van te hebben. 

Bij een internationale adoptie - waarbij je er misschien ook heel anders uitziet dan je ouders - kun je ook problemen hebben met je zelfvertrouwen en je sociale relaties, omdat je ouders dan problemen die door je andere uiterlijk komen eventueel niet konden overzien en je daar niet goed mee konden helpen (bron 5).

Of je nu geadopteerd bent of niet, uiteindelijk is iedereen zijn eigen individu en is iedereen verantwoordelijk voor zijn/haar eigen leven. Door de focus op eigen keuzes en op de toekomst te leggen kun je loslaten hoe je verleden is gegaan en dat je niet bij je biologische ouders bent opgegroeid, maar bij je adoptieouders. 

Dit is iets waar hypnose onder andere mee kan helpen. Je kunt bijvoorbeeld het verhaal dat je over jezelf in je hoofd hebt bijwerken met hypnotherapie, zodat dit een verhaal is waar jij vrolijker van wordt.

Wil je meer weten over hoe hypnose werkt? Kom dan eens naar de gratis online masterclass.

 Of schrijf je in voor een van onze seminars of opleidingen.

Bronnen:

Over de schrijver
Edwin Selij is eigenaar en oprichter van Hypnose Instituut Nederland en geeft trainingen in Hypnose. Hij is auteur van de boeken 'Je hebt het niet je doet het' en 'Breek Je Vrij!' en komt regelmatig op radio en TV om te praten over hypnose. Hij is de nummer 1 Hypnose Trainer van Nederland en geeft al jaren hypnose trainingen. Hij was de eerste in Nederland die moderne hypnotherapie via livestream ging onderwijzen.
Reactie plaatsen
optinmonster.com -->