Wat als ik je vertel dat de pijn waar je al jaren mee rondloopt (en die je waarschijnlijk al een klein vermogen heeft gekost aan behandelingen, fysio of therapie) wel eens véél sneller te verlichten is dan je tot nu toe voor mogelijk hield?
Dit hoeft niet met zware medicatie, ingewikkelde medische ingrepen of vage spirituele toestanden. Puur en alleen door te begrijpen hoe je brein informatie opslaat en verwerkt, kun je veel tegen pijn doen.
Deze zomer heb ik zomerschoolsessies gehouden. Inzichten die we daar opdoen blijven als een huis staan. Tijdens een van de sessies was er een vrouw die last had van langdurige hevige pijn. We deden wat ik je zo ga uitleggen en dat werkte heel snel. Daarom iets wat ik met je wil delen, want als zij dit kan, dan kun jij het in de basis ook.
Laten we eens even diep duiken in hoe ons brein werkt en hoe je de regie over je eigen lichaam weer terugpakt.
Bekijk de video:
Stap 1: Eerlijk eiken van de pijn (Het startpunt)
Als je een resultaat wilt bereiken is het wel handig om te weten wat je startpunt is. Dit wil je messcherp hebben.
Met pijn doen we dat in de praktijk door te 'eiken'. Dat betekent dat we de pijn een cijfer geven op een schaal van 0 tot 10. Daarbij is 10 een absolute hel (het ergste wat je je kunt voorstellen) en staat 0 voor een volkomen pijnloos gevoel waarin je absoluut niets merkt.
Ik vroeg haar: "Hoe is het nu?" Het antwoord loog er niet om: een dikke 8 tot een 9. Dat is het soort pijn waar je dagelijks door wordt geleefd in plaats van dat jij je eigen leven leidt.
Ik vroeg door: "Is het wel eens minder geweest?" Ja, het was wel eens minder geweest, maar sinds 2004 nooit lager dan een 5.
Denk daar eens even heel goed over na. Al meer dan twintig jaar lang is het leven van deze mevrouw gekleurd, gekneveld en beperkt door een ondergrens van pijn die nooit, maar dan ook nooit, onder de vijf is gedoken.
Je begrijpt natuurlijk wel dat deze mevrouw in al die jaren van alles had geprobeerd. Ze had de reguliere medische molen gezien. Ze had alternatieve paden bewandeld. Ze had gezocht naar oplossingen.
Dat is wat mensen doen als ze pijn hebben. Ze zoeken naar redding. Maar toen kwam de hamvraag: had ze dit ook gedaan?
Stap 2: Waarom traditioneel vechten tegen pijn niet werkt
Het gevoel van pijn veranderen is ontzettend lastig. Probeer het maar eens op pure wilskracht. Door bijvoorbeeld op de bank te zitten en tegen jezelf zeggen: "Ik besluit nu dat het pijnloze gevoel er is, pijn, verdwijn!"
Wat gebeurt er dan?
Juist: het wordt vaak alleen maar erger. Je brein focust zich juist op dat woord en op dat signaal, waardoor de sensatie in je zenuwstelsel wordt versterkt[1].
Vechten tegen pijn is als vechten tegen drijfzand. Hoe meer energie je erin stopt, hoe dieper je wegzakt.
Maar wat nu als je het een andere modaliteit geeft? Dan verandert het direct.
En dan denk je misschien: Modaliteit? Wat bedoel je daar in vredesnaam mee, Edwin? Nou, heel simpel:
- Voelen is een modaliteit. Dat is hoe je fysiek ervaart wat er in je lijf gebeurt.
- Horen is een modaliteit. Dat zijn de geluiden, de stemmen en de tonen in je hoofd of om je heen.
- En dan komt 'ie: zien is ook een modaliteit. Dat zijn de beelden, de kleuren en de vormen die je brein genereert.
Als we pijn vertalen naar een andere modaliteit, gebeuren er opeens magische dingen in je neurologie. In plaats van te blijven hangen in het woord 'pijn', wil ik het 'up-chunken', oftewel, ik trek het naar een hoger en abstracter niveau.
Pijn is natuurlijk nog steeds pijn, maar gevoel... hé, dat is breder. Dat kan pijn zijn, maar het kan net zo goed blijdschap zijn, warmte, of kriebel. Gevoel is neutraal van aard. Het is maar net welke lading je eraan geeft.
Dus ik begon direct het woord “gevoel” te herkaderen. Ik vroeg haar: "Oké, hoe ziet dat gevoel eruit?"
Stap 3: Geef de pijn een vorm en een kleur
Zij dacht even na en zei: "Ja, het is donker met wortels." Aha. Donker met wortels. Dat is een prachtig intern beeld. Haar onbewuste brein had die fysieke sensatie gekoppeld aan een donkere vorm die zich als wortels door haar schouders en nek heen baande.
En vanaf dat moment konden we gaan experimenteren. Want als iets eenmaal een beeld heeft gekregen in je verbeelding, dan kun je de parameters van dat beeld gaan veranderen. En als je de parameters van het beeld verandert, verandert onmiddellijk de fysieke sensatie die ermee verbonden is. Dat is hoe het brein werkt.
Wat deed ik? Ik vroeg: "Kan je het ook lichter maken? Bijvoorbeeld helemaal wit? Lukt je dat?" Ze ging ermee aan de slag in haar gedachten. Ik vroeg: "Ja, en wat gebeurt er nu?" Haar ogen gingen open en ze zei vol verbazing: "Huh... het is een zes."
Boem! Meteen gingen we twee tot drie punten naar beneden op die schaal van nul tot tien. Van een acht-negen naar een zes, puur en alleen door de kleur en de helderheid van het interne beeld aan te passen. Geen operatie, geen medicijn, maar een simpele mentale aanpassing in modaliteit (van gevoel naar wat je ziet).
We dachten natuurlijk niet: we zijn er al, dus we gingen lekker door. Ik zei: "Maak het nog lichter." Ze paste het beeld verder aan, en ze kwam op een gegeven moment zelfs onder de vijf uit. Nog nooit gebeurd sinds 2004!
Onderzoek laat ook zien dat visualisaties invloed hebben op de neurale wegen van je pijnverwerking[2]. Dit is hoe dat er dus praktisch gezien uit kan zien.
De blik op het gezicht van die mevrouw toen dat gebeurde... jongens, dat sprak werkelijk boekdelen. Dat was zo van: “Wacht eens even, loop ik hier nu al twintig jaar mee rond terwijl ik hier zelf invloed op heb?” Die pure verwondering is waarom ik dit werk zo ontzettend gaaf vind.
Stap 4: De twist, Wat zit er eigenlijk in de weg? (Secundaire winst)
Maar toen gebeurde er iets heel aparts. Je zou denken: we gaan door tot het nul is en we vieren feest. Maar zo werkt het menselijk brein niet altijd.
Op een gegeven moment was de pijn in haar linkerschouder en haar linkernek totaal verdwenen. Nul. Weg. Nooit eerder vertoond. Maar wat gebeurde er aan de rechterkant? Daar werd het opeens meer. Het schoot omhoog naar een acht, een negen, het werd intenser. Links was weg, maar rechts werd heviger.
Ik dacht bij mezelf: Hé, interessant. Hier is wat anders aan de hand. Dit is geen technisch probleem meer met de modaliteit. Hier speelt een ander mechanisme mee.
Dat kom je vaker tegen bij mensen. Want wat is de winst van de pijn? En minstens zo belangrijk: wat kost het je als je die pijn ineens niet meer hebt?
Klinkt dat gek als ik dat zo zeg? Misschien wel op het eerste gezicht. Je denkt toch zeker niet dat iemand wilt dat hij pijn heeft? Bewust wil dat natuurlijk niemand. Maar we bestaan allemaal uit verschillende delen in ons brein. Je kunt een deel hebben dat je onbewust ergens tegen wil beschermen.
Denk er maar eens over na:
- Wat als je door die pijn ineens aandacht krijgt van je omgeving, waar je anders naar snakt?
- Wat als er een bepaalde zorg of een uitkering aan vastzit?
- Wat als je hele dagindeling, je identiteit en je sociale leven daaromheen zijn gebouwd?
- Of, en dit komt heel vaak voor: wat als je bang bent voor teleurstelling? Als de pijn nu wegbreekt, ben je heel blij, maar wat als het over een week terugkomt? De klap en de teleurstelling zijn dan enorm.
Om je te beschermen tegen die teleurstelling, kan een deel van je brein ervoor kiezen om de pijn ergens anders weer op te stoken. Zo van: “We houden het even hier vast, want zolang je dit hebt, weet je waar je aan toe bent en word je niet overvallen door valse hoop.”
Het klinkt misschien als sciencefiction, maar het is pure psychologie.
Stap 5: Het wolkje en de onbewuste logica
Om ook met dat beschermende deel te kunnen werken, maakte ik ook van die winst en die bescherming een beeld. Ik vroeg: "Hoe ziet dat deel eruit?" Ze zei: "Het is als een wolkje." Ik zei: "Oké, wat wil dat wolkje je vertellen?" Dat wist ze bewust natuurlijk niet direct. Maar dat geeft niet, want je onbewuste brein begrijpt de taal van metaforen en symbolen wél.
Ik zei tegen haar: "Je begrijpt nu onbewust wat dat wolkje wil, en je handelt ernaar." Ja, dat is een lekkere abstracte/vage zin, I know. Bewust snap je er op dat moment misschien weinig van, maar je onbewuste snapt de boodschap meteen.
En wat denk je dat er gebeurde toen we dat erkend hadden en dat wolkje hadden omgebogen? Opeens zakte die rechterkant ook als een baksteen in elkaar. Het werd een twee! Dus het resultaat onderaan de streep: links een nul, rechts een twee. Nog nooit, maar dan ook nooit zo laag geweest in al die jaren.
Wat kun jij hier vandaag nog mee?
Dit is de immense kracht van NLP, hypnose en het herkennen van je eigen denkstrategieën. Je hoeft niet lijdzaam te ondergaan wat je lichaam je vertelt. Je kunt gaan spelen met de stuurknoppen van je eigen brein.
Heb jij op dit moment ergens last van? Heb je een zeurende pijn in je rug, een stijve nek, een spanning in je schouders die maar niet overgaat? Probeer dit dan vandaag nog eens voor jezelf uit:
- Eik de pijn: Hoe heftig is het op een schaal van 0 tot 10? Schrijf het op of spreek het uit voor jezelf.
- Vraag naar de modaliteit: Vraag jezelf af: "Als dit gevoel een vorm en een kleur zou hebben, hoe ziet het er dan uit?" Geloof niet dat het er niet is, laat je brein gewoon met een antwoord komen.
- Verander de parameters: Ga experimenteren. Maak het beeld lichter, geef het een andere kleur, laat het krimpen, of laat het in je verbeelding verdwijnen in de verte. Kijk wat er gebeurt met de intensiteit in je lijf.
- Onderzoek de achterkant: Vraag jezelf desnoods af: "Wat zou dit gevoel me onbewust proberen te vertellen of waar beschermt het me tegen?"
Probeer het eens uit en laat hieronder in de reacties onder deze aflevering weten hoe dat bij jou is gegaan. Ik ben echt ontzettend nieuwsgierig of dit jou ook helpt om die intensiteit omlaag te brengen en de controle terug te pakken over je eigen gevoel!
Mensen helpen met modaliteiten
Ook jij kunt jezelf en andere mensen helpen met deze modaliteiten, maar het is dan wel handig als je precies weet wat je doet. Kom eens naar een gratis masterclass voor een kennismaking met hypnotherapie.
Of schrijf je direct in voor een van onze evenementen en opleidingen.
Vraag je je af of de opleiding bij je past of heb je andere vragen over de opleiding? Plan een 1-op-1 gesprek.
Bronnen:
