Inmiddels zit ik zo’n twintig jaar in de persoonlijke ontwikkelingsbusiness. Ik ken de klappen van de zweep, ik weet hoe de hazen lopen en ik weet verdomd goed hoe de hele industrie in elkaar steekt. En er is één ding dat ik je direct kan vertellen: heel veel persoonlijke ontwikkelingsprogramma’s hebben in de basis maar één specifiek doel. Ze verkopen jou maar één product.
Weet je wat dat is?
Bekijk de video:
Het volgende persoonlijke ontwikkelingsprogramma
Het is een vicieuze cirkel waar ontzettend veel mensen in vastlopen. Je gaat naar een event, je voelt je helemaal hyped, je springt op livemuziek, je absorbeert alle input voor die stralende lach, maar zodra je thuiskomt, begint het te knagen. Je mist weer wat.
Gelukkig staat de volgende cursus alweer voor je klaar. Maar hoe breek je hier nu echt uit? Hoe zorg je ervoor dat je niet de rest van je leven van de ene seminar naar de andere mastermind blijft huppelen, op zoek naar een wortel die je uiteindelijk nooit gaat vangen?
De business achter je geluk
Begrijp me niet verkeerd, hè. Ik wil hier in Nederland geen specifieke namen gaan bashen, maar laten we een internationaal voorbeeld nemen dat iedereen kent: Tony Robbins. Ik heb persoonlijk ontzettend veel aan zijn werk gehad, dat wil ik er meteen bij zeggen. De man is een genie in wat hij doet.
Maar wat gebeurt er als je naar een programma zoals Unleash the Power Within gaat? Je stapt een zaal binnen, de energie is gigantisch, en vervolgens? Hey, koop het volgende programma. Kom in mijn mastermind-groep. Want ja: “Je kan altijd beter, je moet constant blijven groeien.”
Natuurlijk kan het altijd beter. Er is altijd wel een volgend niveau. En in principe is er niks mis mee om naar dat soort events te gaan. Het is fantastisch voor je netwerk, het is een geweldige ervaring en je krijgt een enorme bak energie. Het wordt pas een probleem als jij denkt dat je daar het uiteindelijke geluk gaat vinden. Want spoiler alert: dat ga je daar dus nooit vinden.
Waarom de meeste mensen geen resultaat halen
Laten we eens naar de keiharde cijfers kijken. Als we kijken naar het gemiddelde persoonlijke ontwikkelingsprogramma, dan heeft slechts 2% van de deelnemers daar daadwerkelijk blijvend resultaat van. Moet je nagaan: 2 procent! (Uit een boek van Napoleon Hill)
Dat is minder dan het slagingspercentage van een gemiddelde verslavingskliniek. Die zit rond de 10%. Dat is al niet veel, want dat betekent dat één op de tien het redt (en die had het zonder die kliniek waarschijnlijk ook wel gered), maar persoonlijke ontwikkelingsprogramma's zijn wat dat betreft soms nog erger.
Hoe komt dat? Je gaat naar zo’n Tony Robbins-achtig event, je krijgt een enorme stapel pepers in je reet, je schreeuwt, je danst, en je komt doodop maar voldaan weer thuis. En dan? Je partner snapt er niks van. Je collega's kijken je aan alsof je lid bent geworden van een sekte. De omgeving waarin je leeft is namelijk geen spat veranderd.
Je hebt helemaal niet geleerd hoe je die opgedane high kunt integreren in je dagelijkse, nuchtere realiteit. En voor je het weet, val je keihard terug in je oude patronen.
Sterker nog: sommige mensen zijn na zo’n weekend mentaal slechter af dan daarvoor, omdat de kloof tussen de 'ideale wereld' op het event en hun eigen werkelijkheid ineens pijnlijk groot is geworden.
Het misverstand tussen vaardigheden en identiteit
Persoonlijke ontwikkelingsprogramma's doen een aantal dingen heel erg goed. Ze helpen je met 'ontwikkelen'. Wat betekent dat woord eigenlijk? Letterlijk: iets wat ingewikkeld is, weer uit de wikkel halen.
We zitten vaak vast in ingewikkelde regels die we onszelf hebben aangepraat, of die we ons hebben laten aanpraten door onze ouders, school of de maatschappij. Denk aan overtuigingen zoals:
- "Geld maakt niet gelukkig."
- "Je moet keihard werken voor je centen."
- "Ik ben niet geschikt voor een langdurige relatie."
- "Als ik succesvol ben, pas dan tel ik mee."
Dat zijn regels die nu een probleem vormen in je leven. Een goed programma kan je absoluut helpen om die patronen te doorzien en ervan vrij te breken. Dat is waardevol. Dat is het leren van een vaardigheid.
Wij geven met ons instituut ook opleidingen. We leren mensen de vaardigheden van hypnose en coaching. Daar is helemaal niks mis mee. Je leert een vaardigheid om jezelf en anderen te kunnen helpen.
Het is net als een muziekinstrument leren spelen: je kunt vijftig jaar lang elke dag oefenen om er beter in te worden. Hartstikke leuk.
Beter leren communiceren, je grenzen durven aangeven, allemaal top. Al denk ik soms wel eens dat sommige mensen hun grenzen al zó goed kunnen aangeven, dat ze door die cursussen alleen maar veranderen in grotere klootzakjes. Maar oké, dat terzijde.
Waar het volledig misgaat,
is wanneer je vaardigheden gaat verwarren met je identiteit.
Ga niet geloven dat het leren van een bepaalde vaardigheid jou eindelijk het gevoel gaat geven van: “Nu ben ik goed genoeg.” Want dat moment komt nooit via een vaardigheid. Ben je eindelijk goed genoeg in communicatie? Dan is er wel weer een ander vlak waar je voor je gevoel hopeloos in tekortschiet.
De valstrik van het Levenswiel
De persoonlijke ontwikkelingsbranche speelt hier heel slim op in. Wie kent hem niet: het Levenswiel. Dit is de ultieme tool om jou te laten zien waar je faalt. Het wiel is opgedeeld in acht (of soms wel meer) verschillende contexten. Denk aan:
- Financiën
- Gezondheid & Fitheid
- Carrière
- Romantische relatie
- Vrienden & Sociaal leven
- Persoonlijke groei
- Spirituele ontwikkeling
- Fun & Ontspanning
Je moet al die vlakken een cijfer geven van 1 tot 10. Een 1 is verschrikkelijk, een 10 is perfect. Nou, ik kan je nu al vertellen: niemand scoort een 10 op álle vlakken. Het is al een godswonder als je op één specifiek vlak een 10 scoort.
Sterker nog, als je op één vlak een 10 scoort, bijvoorbeeld zoals een topsporter die een 10 scoort op fitheid en fysieke kracht, dan weet je één ding zeker: zijn sociale leven is waarschijnlijk een 3. Of een nul.
Als je zoveel tijd, energie en focus in één specifiek ding moet stoppen, dan móet je op andere vlakken inleveren. We hebben tenslotte allemaal maar 24 uur in een dag. Als jij besluit om te trainen voor een triatlon, ben je zo 10 tot 20 uur per week kwijt. Combineer dat met een 40-urige werkweek en een gezin... Nou, succes ermee. Dan blijft er van je sociale leven of je andere hobby's weinig over.
Wat die programma's doen, is je focussen op die lage cijfers. "Kijk eens, je scoort een 4 op relaties, daar moet je nu aan gaan werken!" Maar is dat wel zo slim?
Als we een genie willen creëren, neem een Vincent van Gogh, dan moet die man schilderen. Vincent moet niet beter worden in wiskunde of zijn sociale vaardigheden gaan oppoetsen op een netwerkevent. Daar heeft de wereld niks aan. Wij willen genieten van de Sterrennacht, het kan mij werkelijk geen reet schelen of die man wel of niet goed kon hoofdrekenen.
Ons schoolsysteem is er al op ingericht om van ons allemaal 'gemiddelde' mensen te maken. Een bepaalde basisvaardigheid is handig, maar jouw uniekheid, jouw echte kracht, zit vaak maar in één ding. Misschien twee. Door al die andere vlakken geforceerd omhoog te willen trekken, ontwikkel je jezelf eigenlijk gewoon richting de grijze massa. Je wordt meer gemiddeld.
De honger van het ego
Waarom trappen we hier dan massaal in? Omdat deze programma’s een andere component in ons aanspreken die dol is op dit spelletje: het ego.
Voor jouw ego is het namelijk nooit goed genoeg. Het ego wil altijd meer, beter, sneller en groter. Heb je die ene context eindelijk goed voor elkaar? Dan doe je een klein vreugdedansje in jezelf, om vervolgens vijf minuten later een opmerking van je partner te krijgen waardoor je direct weer in een emotionele down schiet.
Voor het ego is er altijd wel iets wat beter kan, of iemand met wie je jezelf negatief kunt vergelijken.
En het grappige is: die 'ik', die persoonlijkheid waar we ons zo druk om maken, die bestaat niet eens als een vaststaand ding.
Die 'ik' is niets meer dan een gefabriceerd idee. Een verzameling van verhalen, herinneringen, conditioneringen en ervaringen uit het verleden. Het zijn de dingen die vroeger tegen je gezegd zijn en de labels die je hebt geaccepteerd over hoe jij 'zou moeten zijn'.
Voor je het weet ga je in dat construct geloven, ga je je ermee identificeren en creëer je nóg meer problemen die je vervolgens weer moet gaan oplossen.
Dat hele 'persoonlijk ontwikkelen' is vaak een poging om een 'ik' te verbeteren die in de basis een illusie is. En die 'ik' bestaat ook nog eens uit tientallen verschillende deelpersoonlijkheden. De 'ik' die boos is, is een heel andere dan de 'ik' die blij is.
Het is een achtbaan, een spiritueel pretpark waar je nooit meer uitkomt, omdat je kunt blijven pellen en ontwikkelen tot je een ons weegt.
Je kunt niet vinden wat je al bent
Nogmaals, is het erg om met jezelf bezig te zijn? Nee. Maar stop met de illusie dat daar de ultieme bevrijding ligt. Mensen roepen massaal: "Ik zoek vrede in mezelf." Maar het universum werkt anders: je bént al vrede. Je hoeft dat niet te ontwikkelen.
"Ja maar Edwin, ik moet toch eerst al die oude lagen afpellen die de vrede blokkeren?"
Nee, dat is de lange, ingewikkelde weg. De allersnelste weg is simpelweg doorzien dat die lagen (al die verhalen van je ego) niet waar zijn. Zodra je de illusie doorziet, valt de ballast weg.
Maar ja... dat verhaal kun je natuurlijk niet verkopen voor €10.000,- per seminar. “Het is er al, je hoeft niks te kopen en je bent al klaar.” Dat is commercieel gezien een dramatisch slecht verdienmodel. Dus blijft de industrie het wiel herhalen.
Als jij voor de vierde of vijfde keer naar exact hetzelfde programma gaat, dan moet je jezelf toch eens achter de oren krabben. Weet je het nu na die vijfde keer nog niet? Dan zeggen mensen: "Ja, maar het is gewoon zo lekker om met gelijkgestemden te zijn." Precies.
Dan gaan we met z'n allen naar de 'kerk van de persoonlijke ontwikkeling'. We luisteren naar de goeroe op het podium, we zingen met z'n allen Kumbaya, we voelen ons een weekend lang veilig en comfortabel, en we gaan weer naar huis.
Nogmaals, als je dat leuk vindt en je wilt daar je geld en tijd aan besteden: leef je uit. Maar verwar die tijdelijke high niet met de ultieme waarheid. Het geluk is nooit buiten je te vinden. Het zit zelfs niet eens 'in' je, want ook dat lichaam en die persoonlijkheid zijn slechts concepten die verschijnen in de werkelijkheid.
Hoe hypnose de boel doorbreekt
En dat is nou exact waar hypnose om de hoek komt kijken, ladies and gentlemen. Met hypnose gaan we namelijk niet nóg een ingewikkelde wikkel om je heen vouwen of proberen een niet-bestaande 'ik' te fixen. Welnee.
Hypnose doet iets veel directers: het zet dat kritische, pratende ego van je (dat stemmetje dat de hele dag roept dat je nóg niet goed genoeg bent) even lekker buitenspel (1). Het brengt je rechtstreeks naar de kern, naar het pure gevoel.
In die diepe staat van trance hoef je niet jarenlang moeizaam een ui af te pellen. Je ervaart en vóélt in één klap de realiteit. Je voelt dat de vrede er al is, dat de basis al staat, en dat je nú al bizar goed genoeg bent. Het is geen trucje om te veranderen, het is dé ultieme snelweg naar totale zelfacceptatie.
Wil jij jezelf of juist andere mensen hiermee helpen? Kennis van hypnose is dan ontzettend handig. Kom eens naar een gratis masterclass voor een kennismaking.
Of bekijk onze agenda voor onze evenementen en begindata van de opleidingen.
Heb je een vraag over de opleiding? Plan hier een 1-op-1 gesprek.
Bronnen:
