Waarom reïncarnatie niet bestaat (en waarom dat geweldig nieuws is voor hypnotherapie)

Reïncarnatie bestaat niet. Boem. Meteen maar weer met de deur in huis. Ik ga je in dit artikel exact uitleggen waarom dat zo is, hoe ik tot dit inzicht ben gekomen en wat dit te maken heeft met de manier waarop ons brein écht werkt.

Misschien schud je nu meteen je hoofd, of misschien ben je wel heel benieuwd naar mijn verklaring. Wat je achtergrond ook is: neem even de tijd, maak je hoofd leeg en laat je meenemen in een compleet andere kijk op de werkelijkheid.

Bekijk de video: 

De Franse kelder en mijn jeugdzonde

Laat ik eerlijk met je zijn: vroeger geloofde ik er heilig in. Als jonge jongen (ik denk dat ik ergens in de puberteit zat, een jaar of 14 of 15) zat ik gefascineerd naar een televisieprogramma te kijken. In dat programma werden mensen onder hypnose gebracht en meegenomen naar een zogenaamd 'vorig leven'.

Het was mijn allereerste aanraking met de kracht van de menselijke geest, en ik wist niet wat ik zag. Er was een mevrouw die in diepe trance raakte en ineens vloeiend Frans begon te spreken. Het bizarre was: ze was nog nooit in Frankrijk geweest, had de taal nooit geleerd en had geen enkele band met het land.

Bovendien wist ze in die trance heel specifieke details te vertellen over een historische locatie. Ze wees een specifieke plek aan en zei: "Daar, onder de grond, ligt een kelder." De programmamakers zijn dat destijds gaan onderzoeken. Ze moesten de boel helemaal uitgraven, en wat denk je? Het klopte tot op de millimeter. Ze vonden een oude kelder, historische tegeltjes en van alles en nog wat.

Mijn puberbrein ontplofte. Ik dacht: Wauw, dit bestaat! Dit is het ultieme bewijs. Ik heb het zelf gezien, deskundigen hebben het onderzocht, dus reïncarnatie is echt.

Jarenlang was ik er heilig van overtuigd dat we na onze dood simpelweg opnieuw geboren werden in een ander lichaam. Nu? Totaal niet meer. Wat is er in de tussentijd gebeurd?

Moet ik alles geloven wat jij gelooft?

Sinds ik dit standpunt inneem, krijg ik ontzettend veel vragen van cliënten en collega-therapeuten. Mensen vragen me dan: "Hè Edwin, maar hoe kun jij in hemelsnaam hypnose en hypnotherapie doen als je niet eens in vorige levens gelooft? Je neemt mensen daar in je sessies toch zelf ook mee naartoe?"

Om die vraag te beantwoorden, moeten we eerst kijken naar hoe therapie werkt. De cruciale vraag die elke therapeut zichzelf moet stellen is deze:

Moet je de cliënt compleet en totaal geloven (dus zelf ook geloven wat de cliënt gelooft) om diegene te kunnen helpen?

Het antwoord is een heel duidelijke en resolute nee.

Ik hoef niet alles te geloven wat jij gelooft. Maar wat ik wél doe, is geloven dat jij gelooft wat jij gelooft[1]. Snap je wat ik bedoel?

Het wereldmodel van de cliënt

Stel je voor: jij gelooft in God. Ik hoef zelf niet religieus te zijn om jou te kunnen helpen met je angstzweet of je burn-out. Andersom werkt het precies zo: als jij helemaal niets met het geloof hebt en ik wel, staat dat een succesvolle therapiesessie dan in de weg?

Absoluut niet. Het is immers niet mijn taak om jou te bekeren tot mijn 'kerk'. Er zijn wereldwijd duizenden verschillende religies en stromingen. Welke zou ik dan moeten kiezen om jou te overtuigen? Dat slaat nergens op.

Hetzelfde geldt voor de meest uiteenlopende overtuigingen:

• Buitenaardse beschavingen: Als jij gelooft dat je bent ontvoerd door aliens en ik geloof dat niet, dan is dat prima. Als jij bij mij komt omdat je doodsbang bent voor honden, dan gaan we die angst oplossen. Tenzij je denkt dat die hond een alien is, heeft je buitenaardse overtuiging nul impact op de effectiviteit van de therapie.
• Vorige levens: Als jij ervan overtuigd bent dat jouw huidige relatieproblemen komen door een trauma uit de Middeleeuwen, dan gaan we daarheen.

Ik ga als therapeut altijd 100% mee in het wereldmodel van de cliënt. Wat ik er persoonlijk van vind, is totaal irrelevant. In de twintig jaar dat ik dit werk nu doe, heb ik gemerkt dat mijn persoonlijke geloofsovertuiging er geen fluit toe doet. Het enige wat telt, is dat ik meebeweeg met de persoon die tegenover me zit, en van daaruit de verandering creëer.

Het kruis van Richard Bandler

Dit principe van meegaan in het wereldmodel van de cliënt doet me altijd denken aan een fantastisch verhaal over Richard Bandler, een van de grondleggers van NLP (Neuro-Linguïstisch Programmeren).

Bandler liep ooit een psychiatrische inrichting binnen waar een man zat die er heilig van overtuigd was dat hij Jezus Christus was. De psychiaters daar probeerden al maanden tegen de man in te gaan: "Je bent Jezus niet, neem je medicijnen nou maar." Het hielp natuurlijk voor geen meter.

Bandler pakte het anders aan. Hij liep de kamer van de man binnen en vroeg:

"Bent u Jezus?"

De man antwoordde plechtig: "Ja, mijn broeder."

Bandler zei: "Oké, ik ben zo direct terug."

Even later kwam Bandler de kamer weer binnenlopen met twee enorme houten balken, een hamer en een handvol gigantische spijkers. De man die dacht dat hij Jezus was, begon hem al een beetje te knijpen.

Richard begon de balken in een kruis te timmeren. Dit was toevallig zo rond Pasen, en dat betekent dat Jezus aan het kruis gaat hangen. Dit werd ook duidelijk gecommuniceerd naar de man die begon te vragen wat er met het kruis ging gebeuren.

De man was op slag genezen van zijn waanidee. Dit is natuurlijk een extreem (en hilarisch) voorbeeld, maar de filosofie erachter is goud waard: ga compleet en totaal mee in het model van de wereld van de cliënt.

Als iemand denkt dat hij Jezus is, behandel hem dan als Jezus en kijk wat er gebeurt. Ik ben absoluut van die stroming. Als jij in mijn praktijk komt en je zegt dat je in een vorig leven een Franse boer was, dan is dat ons vertrekpunt.

Je brein is geen harde schijf, maar een radio

Als ik in hypnose met mensen werk, komen we regelmatig in vorige levens terecht. Ik ben er zelf ook geweest. Ik ben zelfs in toekomstige levens geweest. Ik heb de toekomst gezien, ik weet hoe het eruitziet. Hartstikke leuk voor mij, maar betekent het dat reïncarnatie bestaat? Nee.

Vroeger dacht ik dat ons brein een soort gigantische opslagplaats was van herinneringen. Een harde schijf waar ergens in een achterafmapje ook al die onbewuste herinneringen van vorige levens opgeslagen lagen.

De wetenschap is er inmiddels wel over uit dat dit model niet klopt[2]. Hoewel het in de traditionele wetenschap nog steeds controversieel is, is het voor mij een absolute zekerheid: ons brein is geen opslaghuis, maar een ontvanger.

Je kunt het brein het beste vergelijken met een radiozender. Ik sta momenteel afgestemd op Edwin FM. Ik weet alles van deze man, ik ontvang alle data die bij dit station hoort. Maar kan ik me ook op jou afstemmen? Natuurlijk.

Je herkent het vast wel: je bent heel lang met iemand bevriend of getrouwd en je maakt elkaars zinnen af. Of je loopt een kamer binnen en je voelt direct: we zitten op dezelfde golflengte. Dat is geen vage metafoor; dat is letterlijk wat er gebeurt. Je tapt in op dezelfde frequentie.

Van materie naar informatie

Als we kijken naar de geschiedenis van de natuurkunde, zien we een interessante verschuiving in hoe we de realiteit begrijpen:

1. Materie: Vroeger dachten we dat alles uit vaste materie bestond.
2. Energie: Toen kwam de kwantumfysica en die zei: "Nee, alles is in de basis energie."
3. Informatie: Vandaag de dag zijn we zover dat topfysici zeggen: "Wacht eens even, het universum bestaat fundamenteel uit bits. Alles is informatie."

Informatie geeft energie af, en die energie verdicht zich uiteindelijk tot de materie die we om ons heen zien. En het mooie van informatie en energie? Het gaat nooit verloren. De informatie van Napoleon is er nog steeds. De informatie van Jezus is er nog steeds. De informatie van die Franse boer uit 1863 is er nog steeds.

Waarom iedereen vroeger Napoleon of een prinses was

Heb je je weleens afgevraagd waarom er in reïncarnatietherapie altijd zoveel Napoleons, farao's, prinsessen en hogepriesteressen opduiken? Het is bijna een cliché: iedereen heeft wel een vorig leven waarin ze ontzettend belangrijk waren. Bijna niemand komt er in trance achter dat hij vroeger een onbeduidende middeleeuwse snotneus was die op dertienjarige leeftijd aan de pest stierf.

Hoe kan dat? Het antwoord is simpel: datadichtheid.

Er is wereldwijd simpelweg veel meer collectieve informatie te vinden over Jezus of Napoleon dan over jou of mij. Er zijn miljarden mensen die in de loop der eeuwen hun aandacht, energie en gedachten op deze figuren hebben gericht. Daardoor is dat specifieke 'infokanaal' in het universum gigantisch sterk. Er is ontzettend veel data beschikbaar om op in te tappen.

Als een medium zich afstemt op een overledene, of als wij in de hypnotherapie doen aan deep-trance identificatie, dan stappen we in de energie van die specifieke frequentie. Op het moment dat ik me afstem op Anja FM, voel ik ineens wat Anja voelt en weet ik dingen die Anja weet. Dat is geen hocus-pocus of geesten oproepen. Het is simpelweg je radio-ontvanger op een andere zender zetten.

De download uit 1863

Wat gebeurt er nu werkelijk als ik jou onder hypnose breng en je schiet terug naar het jaar 1863?

Op dat moment schakelt jouw kritische mind (je ego, je dagelijkse bewustzijn) zich uit. Je brein stemt zich af op de frequentie van een boer in het negentiende-eeuwse Frankrijk. Omdat je in die diepe trance zit, geloof je op dat moment 100% dat jij die boer bent. En wanneer je iets gelooft zonder enige kritische ruis, wordt alle informatie van die specifieke frequentie als een razendsnelle download in jouw brein binnengehaald.

Ineens spreek je Frans, ineens weet je waar de kelder ligt, en ineens voel je de emoties van die persoon.

Dit is echter geen bewijs dat jij die persoon bent geweest in een vorig leven. Waarom niet? Omdat er in het universum helemaal geen tijd bestaat.

Tijd is niet lineair (verleden, heden, toekomst) zoals wij dat hier op aarde ervaren. Tijd is verticaal. Alles is nu. Alle informatie, van alle tijden en alle plaatsen, is op dit exacte moment tegelijkertijd aanwezig in de ether. Jij reist dus niet terug in de tijd met je ziel; je stemt je simpelweg af op een informatiestroom die nu beschikbaar is.

Geloof wat voor jou werkt

Ik geloof dus niet in reïncarnatie. Ik geloof wél dat jij erin kunt tappen en dat je die informatie kunt ervaren alsof het je eigen leven was. Dat is een wezenlijk verschil. Het betekent niet dat je die persoon daadwerkelijk bént geweest. Het betekent dat jouw brein een fantastische antenne is die in staat is om verbinding te maken met het grote, universele informatieveld.

Wat jij hier uiteindelijk zelf van vindt? Dat moet je helemaal zelf weten. Als jij heilig wilt blijven geloven in reïncarnatie, omdat dat goed voelt voor jou: all good. Ik ga er in een sessie direct in mee als dat nodig is om jouw probleem op te lossen.

Het belangrijkste is dat dit soort inzichten je aan het denken zetten. Soms is het verfrissend om even op het verkeerde been gezet te worden (er bestaan ook valse herinneringen, maar ook die kunnen je helpen[3]), want juist op dat kruispunt van verwarring begin je te leren en kun je voor jezelf beslissen wat je verwerpt of wat je verder wilt onderzoeken.

Wat is jouw visie hierop? Heb jij wel eens een ervaring gehad die voelde als een vorig leven, en hoe kijk je daar nu naar na het lezen van dit artikel? Laat je reactie hieronder achter, ik ben ontzettend benieuwd naar jouw verhaal!

Mensen met vorige levens helpen

Komen er wel eens mensen naar je toe die aangeven dat iets ze blokkeert, maar dat dat komt uit een vorig leven? In onze meer gevorderde opleiding (vanaf de 2.0), gaan we naar de meer gevorderde vormen van regressie met hypnotherapie.

Kom eens naar een gratis masterclass over hypnose voor een kennismaking.

Of schrijf je direct in voor een van onze evenementen of opleidingen.

Heb je een vraag over de opleiding? Plan hier een 1-op-1 gesprek.

Bronnen: